Fıkra Espri Dünyası

Yıllarca Kayserililer ile Ermeniler birlikte yaşamışlardır. Birbirleriyle sıkı münasebetlerinin fazla olduğu yıllarda, bir Kayserili, Ermeni arkadaşından borç para ister. Ermeni arkadaşı ne zaman ödeyeceğini sorar. Kayserili:

-”Şu Erciyes Dağı’nın karı eriyince borcumu öderim.”

Ermeni, bir yıl bekler. Kayseriliden ses yoktur. Gider yanına ve alacağını ister. Kayserili, Erciyes’i gösterir ve daha üzerinde kar olduğunu söyler. Bir süre sonra ermeni, kayserilinin oyununa geldiğini anlar. Bunu içine sindiremez. Artık karar vermiştir ve o da bir başka kayseriliyi kandıracaktır. Gider bir arkadaşına ve borç ister. Kayserili ne zaman ödeyeceğini sorar ve o da aynı cevabı verir:

-” Erciyes’in karı eriyince”

“Pekiyi” der kayserili. Aradan bir yıl geçer ve kayserili hemşerim alacağını istemek için ermeniye gider. Ermeni vatandaşımız bu durumu beklediği için çok rahat bir tavırla Erciyes’i gösterir ve hâlâ karın erimediğini söyler. Kayserilinin de cevabı hazırdır:

-”O gördüğün kar, bu yılın karı. Geçen yılın karı çoktaaaan eridi”

Ermeni ne yapacağını şaşırır ve çaresiz borcunu öder.

Bir gün Bismark, harpte yararlık gösteren bir askere madalya takarken:
_ Asker, yüz altın mı istersin, yoksa bu madalyayı mı?
Asker: Madalyanın kıymeti nedir?
Bismark:Maddi kıymeti asagı yukarı üç altın , diye cevap verir.
Asker :Öyleyse 97 altınla, madalyayı isterim!

Hemen herkes Marne meydan muharebesinin Mareşal Joffre tarafından kazanıldığına inandığı halde bir takımları bunun aksini ileri sürdüler.

Bir gün gazeteci Mareşalı görerek bu meseleyi sordu:

-’Marne meydan muharebesini kimin kazandığını söyleyebilir misiniz?’

-’Müsaade ederseniz buna cevap vermiyeyim yalnız şunu söyliyeyim ki eğer bu muharebe kaybedilmiş olsaydı bütün kabahat bana yüklenecek ve benim kellem burada olmayacaktı.’

Bir bacı ile kardeşini mahkemeye şahitlik için çağırırlar. Bacıyı şahit kürsüsüne çıkarırlar. Bacı iyice örtünmüş. Sadece bir gözü görünmektedir. Hakim kimlik tespiti yapmak için;
“Ayşe hanım sen misin?”
“Hı hı.”
“Kırk beş yaşındasın değil mi?”
“Hı hı.” Sorular devam eder ve cevaplar ” hı hı” değişen bir şey yok.
Neyse mahkeme bittikten sonra gardaşı:
“Bacı sen yalancı şahitlik ettin” der.
Bacısı kızarak:
“Ana niye?”
“Senin yaşın kırk beş mi?”Bacısı hiç bozuntuya vermeden:
“Ana niye gosgoca hakimi yalancı mı çıharadım.” der.

Çocuğun biri babasına:
“Baba hoca anamı rahatsız edi.”der.
Baba da:
“Oğlum Allah Kerim, o hoca elbet ettiğini bulur.” der.
Çocuk her dediğinde, baba ise hep aynı cevabı verir. Çocuk bakar ki bu işin olacağı yok. Bir gün hoca ezan okurken, minarenin merdivenlerine leblebi dizer. Hoca ezanı okur ve aşağı inerken leblebilere basar ve ayağı kayıp ölür.
Baba haberi duyunca:
“Oğlum bak sana demedim mi ettiğini bulur diye. Bak ayağı kaydı, düşüp öldü.”
Çocuk da:
“Valla baba bu iş sana kalsaydı, daha çok Allah’a havale ederdin. Ben işi hallettim.”der.